Strona główna » Aktualności » Mamo. Tato. Idę do przedszkola.

Mamo. Tato. Idę do przedszkola.

Mamo. Tato. Idę do przedszkola.
To głównie Wasza, lecz i moja wola!
Jestem już duży. Trzy lata mam.
Nie mogę przecież ciągle być sam!

Mamo. Tato. To dla mnie coś nowego.
A więc bardzo proszę: przygotujcie mnie do tego!
Niech poznam przedszkole, nim sam w nim zostanę.
Najpierw wezmę Tatę oraz moją Mamę.
Odwiedzimy przedszkole, panią poznamy.
Zobaczymy dzieci, trochę pozwiedzamy.

I dużo mi mówcie o tym, co tam będzie.
Że mi w przedszkolu wesoło będzie wszędzie!
Nie straszcie mnie nigdy! Pod żadnym pozorem!
Wszak moje przedszkole nie jest potworem!

Mamo. Tato. Dotąd byłem z Wami.
Bawiłem się przy Was całymi godzinami.
Wiem, nie tylko dla mnie wspaniałe to było.
Wam też przecież beze mnie by się ciut przykrzyło…
Lecz musimy nauczyć się bywać z innymi.
Z Dziadkiem? Może z Babcią? Innymi bliskimi?
Mamo. Tato. Zróbcie coś dla siebie,
Ja odwiedzę Babcię. Będzie mi jak w niebie!

Mamo. Tato. Już trzy lata mam!
Bardzo wiele rzeczy umiem robić sam!
Czasem się z tym kryję, troszeczkę udaję,
Ale w rzeczy samej: sam już radę daję!
Dajcie mi samemu zjeść z talerza zupę
Albo w łazience wytrzeć sobie pupę.
Lecz gdy Was o pomoc jeszcze poproszę,
Bądźcie wyrozumiali. Bardzo Was proszę!

A gdy ten dzień już przyjdzie, pojdziemy do przedszkola,
Nie płaczcie jak ciężka jest Wasza dola!
Tato! Bądź twardy! A ty silna Mamo!
Jeśli to zrobicie – ja zrobię to samo!
Wezmę ze sobą misia, którego bardzo kocham.
Dzięki niemu w przedszkolu bawię się, nie szlocham!
Wszystko będzie dobrze. Sami mówiliście!
Wkrótce sam wam powiem, że rację mieliście!

Mamo. Tato. Ufam Wam i wierzę.
To zobowiązuje! Bądźcie ze mną szczerzy!
Nie kłamcie, że za minut kilka będziecie.
Przecież to nieprawda. Dobrze o tym wiecie!
Jestem jeszcze mały i nie znam zegarka.
Dla mnie to, co robię to najlepsza miarka.
Powiedzcie, że będziecie, na przykład, po obiedzie.
Wtedy zjem i będę wiedział, że ktoś po mnie jedzie.

Mamo. Tato. Poznajcie moje panie.
Pytajcie ich nie tylko, czy zjadłem śniadanie!
Zaufajcie im, że na mnie takze im zależy.
I że współpracować z nimi należy!

Mamo. Tato. Dajcie mi czas!
To jest trudny moment. I to dla wszystkich nas!
Pokonamy trudności, bo razem będziemy!
Tym samym wspólny sukces osiągniemy!

autor: Monika Dzierbicka

Projekt i wdrożenie